Archief voor de ‘aflevering 4’ Categorie

h1

Ha, daar is ze eindelijk!

25 september 2008

(vonne2) Eindelijk kwam dan dat ene meisje tevoorschijn dat je af en toe ergens zag duwen en trekken. Het hangt toch echt van de programmamakers af hoe of wanneer iemand in beeld komt. Is het dat ze je tien keer laten zien met het zeggen ‘Alles komt goed’, of ze filmen je in je zieligste momenten, of ze laten je gewoon niets zeggend even over het scherm trippelen. Zo bepalen zij welk beeld je van iemand moet krijgen.

Read the rest of this entry ?

h1

Top of the top?

25 september 2008

(nadiahad) Jaah, het was weer suspense. Wie haalt het en wie niet? Zij die het halen: in welke omstandigheden? Maar zij die het niet halen, waarom niet? Hoe voelen zij zich bij het falen? Emoties enz….

Ik heb mij nochtans voorbereid op deze aflevering, want ja Chriske mijn kijkplezier is ook …. Maar ja, Een belofte maakt schuld. Read the rest of this entry ?

h1

In de mist

24 september 2008

(Martijn) Doorgaan tot je niet meer op je benen kan staan. In de mist, in de regen, dwars door alles heen. Slapen doe je als je op pensioen bent. Geen hulp, noch medische noch andere ondersteuning, toelaten, al val je erbij dood.

Het zijn mantra’s voor mensen die gewoon zijn om, meestal louter fysiek, tot het uiterste te gaan maar verbeelding missen om te zien hoe anderen op hun manier sterk zijn en met hun grenzen weten om te gaan.

Lees verder op de blog Zeegroen

h1

Eindelijk!

24 september 2008

(monique2701) De uitzending van vandaag (22/09) gaf mij eindelijk een goed gevoel.

Eindelijk geen constant gezaag van Anita, vervelende clichés over (handicap aanvaarden, blablabla en nog meer blablabla). Vandaag zagen we ook het team dat de expeditieleden ondersteunt. Dit werd tijd!!! Eindelijk wat “realisme”.

Het voorfilmpje voor volgende week, tja, dat had ik liever niet gezien…

h1

Niet voor Sissi’s

23 september 2008

(chriske) Ik was vandaag niet in de stemming om naar de 4e aflevering te kijken, maar heb het toch maar gedaan. Beloofd is beloofd, al zou ik mezelf bij geldige redenen wel toestaan een keertje over te slaan, zonder mezelf een slappeling zonder wilskracht te vinden.

600 meter op een berg klimmen, met een helling van 40% en windkracht 80 km per uur, ik weet niet eens meer wat ik ervan moet vinden. Read the rest of this entry ?