(vonne2) De tweede aflevering was wat minder chaotisch en haalbaarder. Tijd om even te genieten van de natuur. Mijn jaloezie steeg weer een graadje hoger. Toch een ervaring waar heel veel van geleerd wordt. Er was al wat meer ruimte voor elkaars noden en gevoelens. Ik keek er wel van op dat de anderen nu zo verwonderd waren dat Jef bij vreemde mensen zich het best verstaanbaar kon maken, ook al kon hij de taal niet. Letterlijk met handen en voeten. Dat had hij in de groep ook al gedaan, maar iedereen is meer met zijn eigen ding bezig. Wat ook weer niet abnormaal is, als je ziet wat ze van zichzelf moeten geven om zelf letterlijk en figuurlijk recht te blijven. Ik kan maar van een paar mensen spreken, want het zijn steeds dezelfde mensen die aan het woord komen. Sommige mensen komen helemaal niet in beeld. Er is een meisje bij die ik zie meeduwen en trekken maar ik heb er nog niets van gezien of gehoord.
Archief voor de ‘aflevering 2’ Categorie
Een grens te ver…
8 september 2008(chriske) Misschien zou ik beter wachten tot later om mijn ongezouten mening over de tweede aflevering te geven, wie weet? Maar ongezouten meningen zijn ook ieders recht, al dan niet verzacht door er een nachtje over te slapen. In deze aflevering stoorde het me enorm dat Lieve Blanquaert zoveel ‘beperkingsbeelden’ van overbodige commentaar voorzag. We konden immers ook wel zien dat Jef ‘de wanhoop nabij ‘ was en dat Sam met zijn prothesen afzag dat het niet mooi meer was! Op een gegeven moment voelde ik me zelfs een beetje een voyeur, toen Lieve aan Henk vragen stelde over de beleving van zijn seksualiteit en zijn wens om papa te worden.
