Naar de oceaan…
6 oktober 2008(Martijn) Wat het meest opvalt in Voorbij de Grens is dat alles in één richting gaat. Stappend en maar van één kant. Mensen kijken amper naar elkaar. Enkel vooruit, naar het doel. Niet naar elkaars handicap. Noch naar zichzelf, hun mogelijkheden of hun beperkingen.
Bij de aanvang van de vijfde aflevering is er weliswaar op ‘t eerste gezicht geen schaamte… Lees verder op Zeegroen.
