Keeper met één arm

In het Nieuwsblad verscheen onlangs een opmerkelijk artikel. De klassieke schrijnende verhalen van mensen op de wachtlijst zijn natuurlijk  ook maatschappelijk relevant. Maar dit soort verfrissende verhalen werpen eens een ander licht op het thema. Een jonge voetballer staat in het doel… met één arm. En ’t is een goeie!

Dovencultuur in de picture

Vorige week (woensdag 20 mei) vond de eerste Belgische doctoraatsverdediging in gebarentaal plaats. Heel wat media berichtten over deze primeur. Omdat  haar onderzoek handelt over de internationale Dovengemeenschap, komt niet alleen de kersverse doctor zelf onder de aandacht, maar ook de Dovencultuur.

Rel over BBC-presentatrice

De presentatrice van het BBC kinderprogramma CBeebies mist een onderarm. Enkele ouders beweerden dat dit hun kinderen bang maakte en eisten het ontslag van de vrouw. Het Nieuwsblad pikte dit bericht op en de bal ging ook hier aan het rollen. Ondanks de geruchten denkt de BBC er niet aan om Cerrie Burnell te ontslaan. De discussies, die soms hoog opliepen, zijn wel opmerkelijk.

Reclame met een handicap

Reclame waarin mensen met een handicap meespelen. Is het de ultieme vorm van inclusie of maakt zo’n bedrijf eerder misbruik van hun handicap? En als het acteurs zijn, en de spotjes grappig bedoeld, is dat reclame ten koste van onze beperkingen? Misschien gaat deze discussie over reclame op zich. Willen we eigenlijk wel handicap-vriendelijke advertenties voor commerciële doeleinden?

Lachen met gehandicapten

Het is bekend dat humor het ijs kan breken.  Vaak is “lachen met” natuurlijk kwestend, maar soms kan het zwaarwichtige thema’s bespreekbaar stellen op een ludieke manier. Zie bijvoorbeeld de cartooncampagne van GRIP: Ha ha handicap. Maar er zijn nog veel meer voorbeelden van handicap-humor!

Analyse van de beeldvorming over handicap in Voorbij de Grens

De synthese van de mediawatch rond Voorbij de Grens is nog wat bijgewerkt. je vindt er nu nog meer en duidelijker uitleg over de handicapmodellen. Je kan hem hier op deze blog lezen (volg de link onderaan dit bericht) of op de website van GRIP, daar vind je ook een printbare versie (ga naar www.gripvzw.be en klik in het menu links op Dossiers > Media).

Dank aan alle mensen die hebben meegewerkt, door hun stem te laten op deze blog, op de focusgroep of op het rondetafelgesprek bij de VRT!

Voorlopige synthese Voorbij de Grens

(ben0000) GRIP heeft een voorlopige samenvatting gemaakt van de kritische visie op Voorbij de Grens. We hebben de synthese vooral gebaseerd op wat mensen hier geschreven hebben en wat mensen gezegd hebben op de focusgroep (dit was een gespreksavond op 1 december). Maar we hebben ook een blik geworpen op de – heel andere – reacties op de website van één.

Het geheel is gekaderd in de verschillende modellen die mensen hanteren in hun denken over handicap. Als je de synthese leest, leer je dus misschien ook iets bij over wat deze modellen kunnen betekenen in theorie én in praktijk .

Wil je nog iets aanvullen? Vind je dat bepaalde zaken niet of niet juist aan bod komen in de synthese? Ben je het ergens niet mee eens? Schrijf het in een commentaar op dit bericht. Als je dit doet voor 29 december, kan GRIP jouw mening meenemen in de definitieve analyse van onze mediawatch. Maar ook daarna kun je natuurlijk blijven reageren op deze blog.

Naar de synthese:

Terug naar het niet zo “gewone” leven

(cyclo0p) Wat al zeker verworven is : de status van bekende Vlaming.  Geluk ermee,

Het dagelijks gevecht voor toegankelijkheid en integratie kan weer hervat worden, minder visueel spectaculair dan dan het Latijns Amerikaans avontuur, maar essentiëler.

Wat de erosie van een handicap vermag; is niet min.  Dikwijls blijf je toeschouwer: kijkend naar de levensfilm van anderen.  Wat zijn je kansen op  het vervullen van een kinderwens bijvoorbeeld en andere wensen ?

Dan is er nog de fase in het leven waarbij je ouders jouw zorg nodig hebben, dan moet je ook grenzen voorbij, zonder cameraploeg,

De V van…

(martijn) Ook in deze aflevering is de ondertoon volgens mij dat ieder zijn grenzen kan verleggen, binnen de gemeenschap kan functioneren zonder al te veel aanpassingen of ongemak, en dat ieder zijn dromen kan waarmaken zolang hij maar wil, in stilte lijdt en een tandje bij steekt.

Lees verder op Zeegroen: Aflevering 6: De V van…

Het dagelijks avontuur je hele leven lang

1. Voorbij

2. De serie Sara

3. www.zichtbarehandicap.be

(vonne2) Het is voorbij en voor velen een keerpunt. Alhoewel we weten het weer maar van een paar. Arnout, Pieter en Sam komen niet aan het woord. Waarom de anderen weer zoveel tijd geven,

Dit was het dan…

(chriske) Tja, dit was het dan. Een ervaring voor iedereen, zowel voor de kijkers thuis als voor de deelnemers. Ik voel me een buitenstaander, want begrijpen kan ik het nog steeds niet.  Ik heb ook alles al gezegd wat ik wilde zeggen en hoop nu dat ze er alle tien veel positiefs uit gehaald hebben. Voor Anita was het duidelijk nog niet voldoende…

Onwetenheid of niet ‘willen’ weten?

(chriske) Na de zesde aflevering en het einde van hun zelfgekozen martelgang hoop ik van harte van de deelnemers door hun tocht dan toch iets overwonnen hebben. Wat het ook mag zijn, dit is ieders eigen invulling en beleving. Persoonlijk is het hele programma me erg tegengevallen, want ik had er méér van verwacht, namelijk méér door minder! Nu was het me teveel emo, teveel sensatie/montagewerk en te weinig realiteit. De rake reactie van Maggy op het discussiepunt Afbakening van de grenzen trof me erg en ze heeft tevens ook goed mijn eigen gevoelens verwoordt. Goeie vraag: wie vecht er eigenlijk het meest?

Anders bekeken

1. Ontroerd

2. Een grote evolutie

3. De ontmoeting met de ouders van Sam

(vonne2) Ik zette mij al schrap in mijn zetel omdat ik mij door de voorfilmpjes van vorige week aan het ergste verwachtte. Eerlijk gezegd stond ik deze keer te kijken van de samenwerking.

Discussiepunt 5: Medisch versus sociaal- cultureel model

Het medisch model beschouwt handicap als een afwijking die we moeten repareren. De dokters wenden hun kennis aan, de rest hangt af van de inzet van de persoon. Revalidatie staat centraal. Vertrekt het programma vanuit dit model?

Sociale en culturele modellen zien handicap als een maatschappelijke kwestie. Een beperking vereist soms ondersteuning en aanpassing. Een handicap heb je pas als de maatschappij niet toegankelijk is, niet genoeg ondersteuning biedt, je op andere manieren uitsluit of op je neerkijkt. Het cultureel model legt de nadruk op de ervaring die mensen met een handicap zelf hebben. Personen met een handicap kijken vanuit een eigen perspectief. Dit perspectief is belangrijk. De handicap is niet belangrijk, maar wel de persoon met zijn eigenheid. Je hebt ook pas een handicap als je iets als een handicap ervaart. Vind je van deze modellen ook aspecten terug?

Meer info over deze denkkaders vind je op de website van GRIP.

Discussiepunt 4: Helden?

· Helden. Het programma toont aan dat mensen met een handicap meer in hun mars hebben dan men soms denkt. Het wekt bewondering en legt de klemtoon op wat men kan i.p.v. op de beperking.

· Anti-helden. Het gesukkel en geploeter legt alleen maar de nadruk op de beperkingen. Het wekt alleen medelijden en mensen zullen enkel dit onthouden.

· Superhelden. Het programma wekt de indruk dat je enkel respect verdient als je in staat bent tot superprestaties.

· Mensen. Het programma toont de kleine en grote kantjes van tien mensen. De kijker leert naar de mens te kijken, voorbij de handicap.